Ο Δήμος Bόλου ως «σχολείο Δημοκρατίας» και η χαμένη 8ετια Μπέου…

Του Ηλία Ξηρακιά

Η Δημοτική Αρχή(ΔΑ) κάθε Δήμου είναι ο συνταγματικός θεσμός μέσω του οποίου, κατ’ αποκλειστικότητα και με δαπάνες των δημοτών, οι πολίτες αναλαμβάνουν τη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων, της ύδρευσης, της αποχέτευσης, του περιβάλλοντος, των απορριμμάτων & απόβλητων, του δημόσιου φωτισμού κλπ. Σε συνεργασία δε με το κεντρικό κράτος, αναλαμβάνει επίσης την κατασκευή υποδομών, δίκτυα, δρόμους, σχολική στέγη κλπ.

Στο πλαίσιο αυτό βασική επιδίωξη κάθε ΔΑ πρέπει να είναι η οργάνωση μιας λειτουργικής και σύγχρονης πόλης, ελκυστικής στους κατοίκους και τους επισκέπτες για την ποιότητα ζωής και την αισθητική της.

Η εύρυθμη λειτουργία, όμως, μιας πόλης προϋποθέτει οπωσδήποτε τη συνέργεια των πολιτών, γι’ αυτό και οι Δημοτικές Αρχές κρίνονται και από τον βαθμό συμμετοχής των δημοτών στην κοινή προσπάθεια αντιμετώπισης των προβλημάτων μιας πόλης.

Η Αυτοδιοίκηση, με την έννοια αυτή, λειτουργεί και ως ένα πραγματικό “σχολείο Δημοκρατίας” για τους πολίτες και τα τοπικά πολιτικά στελέχη που εκπαιδεύονται στην κοινή διαχείριση των θεμάτων του Δήμου τους με διάλογο, συνεννόηση, διαφάνεια και τελικό στόχο την παροχή στους πολίτες ποιοτικών υπηρεσιών με τη μικρότερη δυνατή οικονομική επιβάρυνση. Γι’ αυτό ο λαϊκισμός που παρατηρείται στο πολιτικό σύστημα, με τον υπερβολικό, τον παραπλανητικό και το διχαστικό, πολλές φορές, λόγο δεν έχει ποτέ θέση στη λειτουργία του θεσμού της Αυτοδιοίκησης.

Αν στο πλαίσιο αυτό, που είναι ο πυρήνας κι η “ψυχή” της Αυτοδιοίκησης, ανατρέξει κανείς στην 8ετία της παρούσας Δημοτικής Αρχής, για να δει ποια από τα βασικά προβλήματα της πόλης επιλύθηκαν και πόσα βήματα έγιναν για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του Βολιώτη ,θα εκπλαγεί πολύ αρνητικά.

Η πόλη π.χ. αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα με τη διαχείριση των σκουπιδιών όπου όχι μόνο δεν έγινε τίποτα αλλά οι δημότες καλούνται πλέον να πληρώσουν, ως περιβαλλοντικό πρόστιμο, 5πλάσιο κόστος, γιατί ο Δήμος δεν φρόντισε να αντικαταστήσει την παλαιά μέθοδο της υγειονομικής ταφής, που είναι πλέον περιβαλλοντικά απαράδεκτη.

Η πόλη αντιμετωπίζει σοβαρό κυκλοφοριακό πρόβλημα όπου δεν έγινε απολύτως τίποτα, αν εξαιρέσει κανείς τους κυκλικούς κόμβους που είχαν προγραμματίσει οι προηγούμενοι.

Η πόλη αντιμετωπίζει σοβαρό περιβαλλοντικό πρόβλημα, τόσο με την ποιότητα του αέρα, όσο και με την ηχορύπανση από την κυκλοφορία ιδιαίτερα του Περιφερειακού κι όχι μόνο. Για την αερορύπανση ο Δήμος όχι μόνο δεν έκανε τίποτα αντίθετα συγκρούστηκε με τους πολίτες που προσπάθησαν να διεκδικήσουν το δικαίωμα της υγείας και της καθαρής αναπνοής στην πόλη. Η διεκδίκηση ηχοπετασμάτων, κατά μήκος του Περιφερειακού και η ολοκλήρωση του, στα τμήματα, μπουρμπουλήθρα Α|Κ Λαρίσης και παράκαμψη Αγριάς, ουσιαστικά εγκαταλείφθηκε.

Για την εικόνα, βέβαια, που εκπέμπεται από τη λειτουργία του Δήμου, ως “σχολείου Δημοκρατίας” και συμμετοχής των δημοτών, τι να πρωτοθυμηθεί κανείς: Το λεξιλόγιο που επιβλήθηκε στο δημόσιο διάλογο ή τη λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου;

Kentavros