Είναι ο Μπεϊσμός πρότυπο για τα παιδιά μας κύριε Μητσοτάκη;

Του Γιώργου Πετρουλάκη 

Είσαι πατέρας, είσαι μητέρα. Ανησυχείς για τα παιδιά και την έξαρση της βίας, παντού.

Χαίρεσαι που όλα τα κόμματα του συνταγματικού τουλάχιστον τόξου έχουν κοινή γλώσσα στην καταδίκη του bullying και κάθε μορφής βίας.

Και μετά βλέπεις ότι το κόμμα της κυβερνητικής πλειοψηφίας στη χώρα, η Νέα Δημοκρατία, στηρίζει τον Αχιλλέα Μπέο για δήμαρχο σε μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας.

Είναι το ίδιο κόμμα ο αρχηγός του οποίου και νυν πρωθυπουργός έχει εκφωνήσει όλα τα τελευταία χρόνια, και ειδικά μετά το σοκ της κοινής γνώμης από τις υποθέσεις #MeToo, δεκάδες ομιλίες καταδικάζοντας τη βία, το bullying, τις σεξιστικές και ομοφοβικές αθλιότητες, και υπογραμμίζοντας πόσο σημαντικό είναι να εκπέμπονται τα σωστά μηνύματα στις νεαρές ηλικίες, να διαπαιδαγωγούνται με σωστά πρότυπα για να μην εθίζονται τα παιδιά στη χυδαιότητα.

Κι όμως: την ώρα που όλα τα μέσα ενημέρωσης της χώρας – και το μυαλό των παιδιών μας – κατακλύζονται από τις ύβρεις, τις σεξιστικές και ομοφοβικές αθλιότητες, τα σκαμπίλια και το ξύλο από έναν τύπο που κυκλοφορεί ατιμώρητος, συμπεριφέρεται σαν να μην τον αγγίζει τίποτα και δηλώνει σε μία υπερχείλιση τεστοστερόνης «εγώ είμαι άντρας και έτσι λύνω τις διαφορές μου, εσείς να τις λύσετε με καλσόν, λουλούδες θα γίνουμε;», το κόμμα της κυβερνητικής πλειοψηφίας και ο κατά τα άλλα ευαίσθητος αρχηγός του και πρωθυπουργός, επιλέγουν τη σιωπή. Σφυρίζουν αδιάφορα. Χώνουν βαθιά το κεφάλι στην άμμο. Και το χειρότερο: τον στηρίζουν.

Αυτό είναι το πρότυπο με το οποίο πρέπει να διαπαιδαγωγήσουμε τα παιδιά μας κύριε Μητσοτάκη; «Βαρέστε, βρίστε και μείνετε ατιμώρητοι;»

«Μα δεν έχουμε ανακοινώσει καμία στήριξη», απαντάει δημοσίως αμήχανα η ΝΔ, κάτι που ακούγεται τόσο πολύ σαν το «Μα δεν είναι αυτό που νομίζεις…».

Γιατί όλη η Μαγνησία γνωρίζει ότι η Νέα Δημοκρατία, κεντρικά, και οι βουλευτές της, στηρίζουν τον Αχιλλέα Μπέο. Και αυτός ανταποδίδει τη στήριξη. Ακόμα και ένα μεγάλο κομμάτι σοβαρών ανθρώπων της ΝΔ τοπικά στο Βόλο το γνωρίζει και αντιδρά. Ειδικά τώρα που κατέρρευσε μέσα σε ένα μήνα ο μύθος για το «έργο Μπέου» αφού αποδείχθηκε ανίκανος να κάνει 9 ολόκληρα χρόνια έστω ένα έργο υποδομής ή αντιπλημμυρικής προστασίας της προκοπής, μαζί με τον εξίσου ανύπαρκτο περιφερειάρχη Θεσσαλίας κ. Αγοραστό.

Η ηγεσία της ΝΔ είναι η μόνη από τις ηγεσίες των τεσσάρων πρώτων κομμάτων του ελληνικού κοινοβουλίου που δεν έχουν ουσιαστικά διακόψει σχέσεις με τον Μπέο. Για αυτό το λόγο άλλωστε και ο τελευταίος καθυβρίζει τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, καθυβρίζει τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, καθυβρίζει το ΚΚΕ, αλλά έχει πάντα ένα καλό λόγο να πει για τον κ. Μητσοτάκη. Και τούμπαλιν.

Είναι τέτοια πλέον η εξάρτηση της επίσημης ΝΔ από τον νυν δήμαρχο Βόλου ώστε, ενώ το 2019 είχε στηρίξει συγκεκριμένη υποψήφια δήμαρχο εναντίον του – αν και στην πορεία την άδειασαν κανονικότατα, αφήνοντας σωρεία στελεχών της ΝΔ να συνταχθούν με το Μπέο –, στις φετινές δημοτικές εκλογές η ΝΔ δεν στηρίζει εξαρχής κανέναν απέναντί του, κλείνοντάς του και τυπικά πλέον το μάτι και επισημοποιώντας τον αρραβώνα. Αντίθετα, το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, ο ΣΥΡΙΖΑ και κομμάτι νουνεχών παραγόντων της συντηρητικής παράταξης στηρίζουν τον δικηγόρο Νίκο Παπαπέτρου.

Παράλληλα, το ακραίο και χυδαίο στυλ του κ. Μπέου έχει ξεπλυθεί πολλάκις δημοσίως από κορυφαίους υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας, με πρώτο και καλύτερο τον κ. Άδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος είχε δημοσίως πει σε εκδήλωση στο Βόλο, στις 7 Φεβρουαρίου 2022, το εξής: «…Έχει ένα δικό του στυλ, που δεν μπορώ να το ακολουθήσω, αλλά που είναι αυθεντικό και πηγαίο, και καμιά φορά στην πολιτική και στη ζωή και ο πολύς καθωσπρεπισμός και η υποκρισία δεν κάνουν και καλό»

Σε κατ’ιδίαν συζητήσεις τους μάλιστα τα κυβερνητικά στελέχη δεν αρνούνται τη στήριξη. Το αντίθετο. Προσπαθούν να τη δικαιολογήσουν, παίρνοντας αποστάσεις τη χυδαιότητα και ρίχνοντας την ευθύνη στους κατοίκους του Βόλου: «Μα, τον ψηφίζουν…». Κλασσική υπεκφυγή όσων δειλιάζουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Γιατί ο Μπέος δεν θα υπήρχε χωρίς τις πλάτες της Νέας Δημοκρατίας, τα 3/5 τουλάχιστον των ψηφοφόρων του προέρχονται από εκεί. Το βασικό κόμμα εξουσίας τον ξεπλένει, τον στηρίζει με νύχια και με δόντια, του δίνει το μεγαλύτερο κομμάτι των ψήφων του και μετά τις εκλογές, επειδή η ταύτιση με τη χυδαιότητα δημιουργεί προβλήματα στο προφίλ του πρωθυπουργού, αρνείται ότι έδωσε επίσημη στήριξη και ρίχνει το φταίξιμο στους Βολιώτες που τον ψηφίζουν.

Και σε κάθε περίπτωση τίποτα και καμία ψήφος των πολιτών δεν δικαιολογεί τη σιωπή ενός υπεύθυνου πολιτικού μπροστά στη χυδαιότητα και τη βία. Πόσο μάλλον την υποστήριξή της. Ειδικά από ένα κόμμα που ευαγγελίζεται τον «πολυδιάστατο εκσυγχρονισμό», διατείνεται ότι θέλει να εκφράσει το «προοδευτικό μετριοπαθές κέντρο» και καταδικάζει τον Πολακισμό.

Αλλά καταπίνει αμάσητο τον Μπεϊσμό.

Δεν είναι όλα για τα ψηφαλάκια και πολιτικοί υπολογισμοί. Υπάρχουν και όρια, υπάρχουν κάποια θεμελιώδη πράγματα χωρίς τα οποία θα γίνουμε ζούγκλα. Και ένα από αυτά είναι η μηδενική ανοχή σε κάθε είδους βίας για μία κοινωνία με περισσότερη ανεκτικότητα. Αν όχι για εμάς, τουλάχιστον για τα παιδιά μας.

(Ο Γιώργος Πετρουλάκης είναι διεθνολόγος, πρώην Γενικός Γραμματέας Επικοινωνίας)